اغلب کابوس ها قادر به ايجاد خواب عميقي هستند که موقع بيدار شدن باعث تجربه احساسات شديد مي شوند. اين ويژگي است که کابوس را با روياهاي معمولي متفاوت ميسازد. افرادي که مجبور به بيدار شدن در طول يک کابوس هستند به احتمال زياد جزئيات آن را به ياد مي آورند، در حالي که آن هايي که روياهاي عادي دارند، به سختي مي توانند جزئيات دقيق آنچه که در روياهاي خود ديده بودند را به ياد بياورند. در چه کساني بيشتر رخ مي دهد؟ هم بزرگسالان و هم کودکان ممکن است با کابوس و روياهاي بد مواجه شوند. با اين وجود، تخمين زده مي شود که کودکان و نوجوانان ممکن است کابوس هاي مکرر بيش تري داشته باشند و ممکن است اين واقعيت را توجيه کند که در اين سن، ترس هاي طبيعي رشد ميکنند و تخيل کودک بسيار فعال است: 85 درصد افراد بزرگسال اعتراف ميکنند که حداقل يک کابوس در سال دارند، 8 تا 29 درصد کابوس ماهانه دارند و 2 تا 6 درصد کابوس ها بصورت هفتگي گزارش شده اند بزرگسالان مسن تر در مقايسه با بزرگسالان جوان، 20 تا 50 درصد کم تر دچار کابوس مي شوند. کابوس ها در افراد بزرگسال، اغلب خود به خودي هستند، منتها مي توانند با...