اغلب کابوس ها قادر به ايجاد خواب عميقي هستند که موقع بيدار شدن باعث تجربه احساسات شديد مي شوند. اين ويژگي است که کابوس را با روياهاي معمولي متفاوت ميسازد. افرادي که مجبور به بيدار شدن در طول يک کابوس هستند به احتمال زياد جزئيات آن را به ياد مي آورند، در حالي که آن هايي که روياهاي عادي دارند، به سختي مي توانند جزئيات دقيق آنچه که در روياهاي خود ديده بودند را به ياد بياورند. در چه کساني بيشتر رخ مي دهد؟ هم بزرگسالان و هم کودکان ممکن است با کابوس و روياهاي بد مواجه شوند. با اين وجود، تخمين زده مي شود که کودکان و نوجوانان ممکن است کابوس هاي مکرر بيش تري داشته باشند و ممکن است اين واقعيت را توجيه کند که در اين سن، ترس هاي طبيعي رشد ميکنند و تخيل کودک بسيار فعال است: 85 درصد افراد بزرگسال اعتراف ميکنند که حداقل يک کابوس در سال دارند، 8 تا 29 درصد کابوس ماهانه دارند و 2 تا 6 درصد کابوس ها بصورت هفتگي گزارش شده اند بزرگسالان مسن تر در مقايسه با بزرگسالان جوان، 20 تا 50 درصد کم تر دچار کابوس مي شوند. کابوس ها در افراد بزرگسال، اغلب خود به خودي هستند، منتها مي توانند با...
اگر گمان ميکنيد از اختلال دوقطبي رنج ميبريد به اين نکته مهم توجه کنيد که در آغاز اين بيماري، شانس بهتري براي بهبود داريد. اختلال دوقطبي يک وضعيت مادام العمر است. اين اختلال دورههاي فراز و نشيب غيرقابل پيشبيني دارد. زماني که درمان ترک شود، اين فراز و نشيبها ميتوانند مخرب باشند. حرکات ديوانهوار و دورههاي افسردگي که مشخصه بيماري است موجب ميشود داشتن زندگي پايدار و پربازده مشکل باشد. در فاز جنون، ممکن است بيش فعال و مسئوليت ناپذير باشيد. در فاز افسردگي، ممکن است انجام هر چيزي مشکل باشد. تشخيص و درمان به موقع ميتواند به اجتناب از اين مشکلات کمک کند. نکات مهم درمان درمان موفق اختلال دوقطبي به ترکيبي از عوامل وابسته است. دارو به تنهايي کافي نيست. به جهت دستيابي به بهترين درمان، مهم است که درباره بيماري دانش کسب کنيم، با دکترها و درمانگرها در ارتباط باشيم، سيستم حمايتي قوي داشته باشيم و با انتخاب روشهاي سالم زندگي به کاهش نياز به دارو کمک کنيم. مهم است که به طرح درماني پايبند باشيم و با دکتر در زمينه اتفاقات زندگي در ارتباط باشيم. بهبود اختلال دوقطبي يک شبه اتفاق نميافتد؛...